Zondag 11 september

Boukje,

Wat heerlijk voelt het, als alle puzzelstukjes op hun plek vallen. Eindelijk, na ruim 6 maanden dobberen, onwetendheid en twijfel, ben ik op mijn plek.

Ik heb nu een week bij Catalpa gewerkt en dat was alsof mijn dromen werkelijkheid werden. Geweldige collega’s, superinteressant werk en uitdagende kinderen. This is it. Het kan niet anders, dit is mijn plek. Vandaag heb ik samen met paps mijn boeken besteld en morgen mag ik eindelijk weer naar school. Wat heb ik daar naar verlangd!

Volgens mij heb ik nu last van ‘a touch of faith’. Alles gaat de goede kant op. De opleiding die ik ga volgen mag ik in twee jaar doen in plaats van drie! Ik ga Pedagogisch Werker niveau 3 studeren en er waren heel weinig aanmeldingen. Ze kunnen niet een traject starten voor zo weinig leerlingen dus laten ze ons instromen bij de 2^e jaars! Op maandag krijg ik de 1ejaars lessen en vrijdags de lessen voor de 2ejaars. Ik kan nu dus niveau 3 én 4 volgen in dezelfde tijd als een ander over niveau 3 doet! Waarschijnlijk ga ik ook nog een cursus of opleiding management volgen over een jaar of twee zodat ik later zelfs mijn eigen bedrijf kan leiden.

Ik sta te popelen om te beginnen! Ergens diep van binnen ben ik wel bang dat ik me ga vervelen op deze opleiding omdat het wel een heel eind is van HBO naar MBO 3. En ik vrees dat mijn mede studenten door krijgen dat ik graag dingen goed wil doen en dat ik niet bang ben om daar wat meer tijd voor te nemen. Maar goed, dat is eigenlijk altijd al wel zo geweest en ik weet hoe ik er mee om moet gaan. Dus dat zal vast wel goed komen dacht ik zo!

Twee keer heb ik Jeroen aan mijn neus voorbij zien gaan, de derde keer had ik beet. Na twee verkeerde keuzes op studiegebied heb ik nu mijn toekomst gevonden, Ik heb in drie keer mijn rijbewijs gehaald. Het is waar wat ze zeggen…

Three time’s the charm

Boukje,
Na een lange tijd geen contact met je te hebben gehad leek het me weer eens hoog tijd om je een brief te schrijven. Er is weer zo veel gebeurd sinds mijn laatste brief!

Als eerste kan ik je mega blij meedelen dat ik eindelijk een opleiding heb gevonden! Ik ga SPW 4 BBL doen. Dat houdt in dat ik 1 dag school heb en 4 dagen werk. Super fijn! Ik heb ook al een stageplek voor het 1e halfjaar. Ik ga bij Catalpa werken en ik krijg de groep “De bonte koe” onder mijn hoede. Dat beloofd een goede beestenboel te worden, met mij als leidinggevende, hahaha!

Ik heb na Trekpleister werk kunnen vinden bij mijn oom. Hij heeft een webshop voor trendy italiaanse blouses en overhemden. www.modaitalia.nl is de webshop. Ik was echt een manusje van alles daar. Ik deed de bestellingen, de retouren, nam de telefoon op, plaatste advertenties, plaatste artikelen op de website en nog zo veel dingen meer! Het was echt superleuk en ik ben heel blij dat ik daar zes weken terecht kon. Een betere werkplek en werksfeer als bij Moda Italia vind je nergens, Boukje! Ik kan er nu alleen nog maar op achteruit gaan. Maar dat geeft niet. Ik heb het er voor over. Nu kan ik eindelijk een opleiding gaan volgen waar mijn hart echt ligt. Nog 3 jaar naar school en ik heb mijn diploma!

Nu is het lekker vakantie en ben ik drie weken samen met mijn lieverd. Vorige week zijn we een midweekje naar Sauerland, Remblinghausen geweest. Echt super! Heel mooi wandelgebied en we hebben heel veel leuke dingen gedaan. Het was een perfecte 1e vakantie samen. We werden als kind aan huis ontvangen bij het hotel en er werd geweldig goed voor ons gezorgd.

Lekker op ons gemak hebben we stadjes als Willingen bezocht. We hebben heerlijk gestruind door de straatjes van Remblinghausen, we hebben een tweetal stevige wandelingen gemaakt waarbij we ook bijna zijn verdwaald! Gelukkig hadden we een kaart bij ons en Jeroen een kompas, anders waren we nu nog niet terug. De laatste dag hebben we Willingen bezocht en het ‘Lagunenbad’ wat daar ook ligt. Daar hebben we (nouja, ik vooral) echt veel lol gehad! Het heeft te maken met een onderbroek… Maar meer ga ik daar niet over vertellen, vind jeroen niet zo leuk, hahah.

Na onze korte vakantie hebben we nog een tussenstop gemaakt bij mijn ouders op de camping. Dat was heel apart. Voor het eerst kwam ik niet tegelijk aan met hen, maar was ik op bezoek. Daar hebben we nog heerlijk gegeten en weer even gezwommen, dit keer in het zwembad van Olpe. Tegen een uur of negen zijn we toen weer naar huis gegaan. 

Dat was tot nu toe wel het meest spannende wat we hebben beleefd… Verder zijn we deze week druk met de voorbereidingen van de oogstdag aanstaande zondag… Maar daar vertel ik je een andere keer wel over!

Groetjes J

some ships will sink along the way...
and some ships sail 
                              forever and ever

The best ship among them?

There's no better ship,
                than the one called

friendship

Yesterday my love made me see
the beauty between the words you & me

They're different and yet, the same
there's no me without you and
there's no you without me.
Don't you see?

What they have is pure magic,
What we have is pure chemistry!

Dinsdag 7 juni

Boukje,
Wat een heerlijk weekend heb ik eigenlijk gehad deze week! Ik heb het weekend doorgebracht met Jeroen en tegelijkertijd ben ik gezellig met Ellen weggeweest.
Best een knappe prestatie van mezelf, vond ik.

Dit weekend was het feest van Harry voor de collega’s van zijn werk. Omdat iedereen was uitgenodigd, inclusief aanhang en kinderen hadden ze een paar mensen nodig om op de kleintjes te passen. Dus zondagmiddag hebben Ellen en ik lekker met drie kleine kinderen (2, 2 en 4 jaar oud) gespeeld. Nou ja, zij hebben met ons gespeeld… Wij hebben er voor gezorgd dat ze hun ouders niet lastigvielen tijdens de wijnproeverij.

Eerlijk waar, wat een schatjes waren dat! De een iets meer dan de ander, maar dat is logisch. Voordat de gasten kwamen hebben we eerst de zolders nog op de kop gezet, op zoek naar geschikt kinderspeelgoed zodat we een poging konden doen ze bezig te houden. Dat was nog een beste toer! Bij de tweede zolder hadden we gelukkig al ‘prijs’, toen kwamen er allerlei emmers Duplo en Lego en houten blokken tevoorschijn. Ik  heb Jeroen en Ellen nog tegen moeten houden dat ze er niet mee begonnen te spelen, zo leuk dat ze het vonden.

Na al het bezighouden en wijnproeven en lachen was het tijd voor het avondeten en dus mochten wij de kinderen weer aan de ouders overhandigen. Tijdens het eten kwam ik met een van de moeders in gesprek en zij heeft me eigenlijk een beetje op het idee van een studie gebracht. Ik heb er al wel vaker over zitten denken en ik denk dat dit misschien toch wel een goed idee is. Ik ben de naam van de studie even vergeten… Maar het komt er op neer dat je later in Kinderdagverblijven aan het werk kunt.

De moeder werkt zelf ook in een kinderdagverblijf en ze had het idee dat ik wel geschikt was voor zulk werk. Ze had een beetje gelet op hoe ik met de kinderen om was gegaan en wat mijn invloed op hen was geweest. Ik heb zelfs een beetje een band kunnen scheppen met haar dochtertje. Na een gezellig gesprek onder het eten drukte ze me nog even op het hart dat ik het wel echt een keertje zou moeten proberen.

Ik heb het er ook over gehad met pap en mam en zij moedigen die keuze ook aan. “Je bent altijd al goed geweest met kinderen en je hebt het ook altijd al in die richting gezocht. Waarom niet?” Was het antwoord van mijn moeder. Deze keuze voelt eigenlijk ook wel erg goed. Ik ga hier zeker verder voor kijken en misschien dat ik ook een paar keer een dag mee ga lopen op een kinderdagverblijf. Zou ik dan nu toch eindelijk mijn draai hebben gevonden, Boukje? Ik hoop echt dat dit het dan is, help je me hopen?

Liefs, J

Maandag 6 juni

Boukje,
Hoi! Daar ben ik weer, met de rest van mijn belevenissen van de afgelopen maand. Ik hoop dat je de brief van gister al een beetje hebt kunnen verwerken. Het is wel allemaal zware kost hoor, die brief. Gelukkig kom ik vandaag met een lekker, luchtig ‘tussendoortje’. In deze brief kom je alleen maar leuke dingen tegen! Laten we maar meteen beginnen, ik zal je niet langer lekker maken.Tussen al die narigheid door heb ik gelukkig ook nog tijd gehad voor een heleboel leuke dingen.

Op dezelfde dag als mijn ontslag van Trekpleister was de Nacht van Almelo, met een heleboel leuke artiesten en het bijna schandalig als je daar als Almeloër niet bij bent geweest! Dus, goede Almelose dat ik er ben, ik ben samen met een grote groep vrienden lekker wezen stappen en genieten van de leuke muziek. Op een gegeven moment was ik zelfs aan het genieten van de jongens! Niet omdat ze nou zo knap waren, maar omdat ze zo enorm grappig bezig waren! Samen met Jeroen, Ellen en Berend was ik de Shamrock (een enorm leuke stamkroeg/disco) ingelopen en de jongens hielden zich op de achtergrond terwijl Ellen en ik losgingen op de vloer.

 Het duurde niet lang voordat we een hele schare aan jongens om ons heen verzameld hadden die met ons dansten en flirtten… En die aan ons zaten en die ons ook wel eens probeerden te zoenen… Dat was weer minder (vooral als je vriend op nog geen 5 meter afstand staat toe te kijken). Op een gegeven moment werd een jongen zo opdringerig dat ik toch maar hulp heb ingeroepen. Ik seinde naar Ellen, Ellen sprak met Jeroen en Jeroen begon me spontaan te zoenen. De opdringerige jongen wist niet hoe snel hij weg moest komen!

Na nog een hele bult aan lachbuien en opdringerige jongens kwam er toch een einde aan de avond en ben ik lekker met Ellen meegegaan naar huis. Dat was de eerste keer dat ik echt lekker heb uitgeslapen! Maar dat was ook niet zo vreemd… De zon kwam al op toen wij op de fiets zaten. Dan wordt uitslapen al een stuk minder moeilijk!

Een paar dagen geleden was het alweer hemelvaart en hemelvaart betekend dauwtrappen! Net als vorig jaar zijn we met een hele groep vrienden wezen fietsen en dit jaar heb ik de route uitgestippeld. Een groot succes! Vooral omdat we totaal niks met de kaart hebben gedaan. Al vanaf het moment dat we bij ons voor de deur wegreden hebben we routes gefietst die we in ons hoofd hadden en niet volgens de kaart. Het is er niet minder gezellig om geworden!

We zijn als eerste naar het Lageveld gefietst in Wierden waar we pauze hebben gehouden. De pauze werd alleen wat langer dan we bedacht hadden… We hebben er bijna vier uur gezeten. Maar het was wel gezellig en iedereen is lekker bijgekleurd op het Lageveld! Daar gaat het ook een beetje om, toch? Iets na het middags uur zijn we verder gefietst naar ‘De grootste klomp van Nederland’ in Enter, waar we ook even pauze hebben gehad. Vanuit Enter hebben we via Wierden een terrasje gezocht (en gevonden) in Bornerbroek en vanuit Bornerbroek zijn we weer terug gefietst naar het beginpunt. Tegen vijf uur waren we weer een keertje terug en we zijn tegen half negen vertrokken. Al met al hebben we bijna 40 km gefietst. Een heerlijke, gezellige, geslaagde dag!

En weer zal ik je toch in spanning moeten laten zitten Boukje… Ik heb toch nog veel meer wat ik je graag wil vertellen, maar wederom gaat dat niet in één brief passen… Morgen krijg je de rest van mijn belevingen te lezen, beloofd!

Liefs, J

Vrijdag 3 juni

Boukje,
Hoi! Jeetje, wat is dit lang geleden zeg! Er is intussen zo veel gebeurd. Ik zal proberen je weer een beetje bij te praten. Ik zal je de wat beknoptere versie geven, anders zit je hier morgenmiddag nog. Het lijkt me dat je wel betere dingen te doen hebt. Nou ja, waar zal ik beginnen?

Sinds bijna anderhalve week ben ik bij Trekpleister weg. Dat is eigenlijk de grootste verandering op het moment. Ik ben de 26^e thuisgebleven omdat ik gewoon niet lekker te pas was. Ik had al een paar dagen het idee dat ik griep had en die donderdag werd het me te veel. Vrijdag ben ik naar de dokter geweest, op aanraden van een paar goede vrienden, en daar kwam uit dat ik min of meer overwerkt was. Ik mocht per direct twee weken niet werken van de dokter… Ik heb zo veel en zo vaak gewerkt de afgelopen twee maanden dat mijn hele lichaam ontregeld was en daar ben ik gewoon ziek van geworden. Toen ik het moest melden bij Trekpleister (wat ik maar meteen dezelfde middag heb gedaan, wel zo makkelijk) waren ze er niet bepaald blij mee…

Aangezien ik een week of twee eerder al aan had gegeven dat mijn contract niet verlengd hoefde te worden zag ik de bui al hangen… (Mijn contract liep 20 juni af). Ik mocht tot de 14^e niet werken en de 17^e , 18^e en 19^e  ga ik een weekend weg… Dus was het: dag contract! Per 27 mei ben ik uit dienst bij Trekpleister. Ik moet eerlijk bekennen dat dit een van de betere dingen is geweest dat me is overkomen! Tegelijk met het bezoek aan de dokter kwam een minder leuke mededeling…

Ik ging niet naar de dokter omdat ik een griepje had, laten we eerlijk zijn; daarvoor blijf ik gewoon thuis in bed. Nee, ik ging naar de dokter omdat me meerdere dingen dwarszaten en op het aanraden van die vrienden van me heb ik dat aan de dokter verteld. De dokter heeft alles rustig aangehoord en hij vertelde mij dat hij vermoedde dat ik toch aan iets van autisme/asperger/PDD-NOS of een andere autisme aanverwante stoornis lijd. Hij vertelde dat de ‘klachten’ die ik had erg veel gelijkenis troffen met die tak van stoornissen. Dus hij heeft me doorgestuurd naar een vrouw die me weer heeft doorgestuurd naar een psychologisch instituut dat allerlei testen gaat doen om te kijken of ik inderdaad autistische trekken heb. Ik ben echt heel benieuwd en ik hoop dat ze me daar kunnen helpen.

Intussen heb ik ook al een gesprek gehad met een psychologisch instituut waar de dokter me naar verwezen had, maar daar kunnen ze me helaas niet helpen. Ze hebben daar geen specialisten voor autisme en ze kunnen daar de benodigde tests voor het diagnosticeren niet uitvoeren… Ik ben er weer mee terug geweest bij de dokter en hij zal contact met me opnemen als hij meer weet. Ik ben heel benieuwd of ik dan binnenkort een telefoontje krijg.

Tussen al het uitzieken en alles op zijn plek laten vallen moest ik ook nog eens afrijden. De les voor het afrijden ging helemaal gesmeerd. Voor mijn gevoel kon ik de wereld aan! Tot ik in de auto stapte met de examinator naast me. ALLES werd zwart, nou ja, wit. Ik wist niets meer! Op een paar basisdingen na dan (sleutel omdraaien, koppeling omhoog laten komen, gasje bij, bijsturen). Het examen was daarom ook echt een ramp en het verbaasde me niet toen de examinator vertelde dat ik gezakt was. Volgens hem deed ik alles wel goed, maar net niet goed genoeg om zelfstandig de straat op te kunnen. Alles bij elkaar was het gemiddeld een 5je en je moest toch wel een 6 hebben om de straat op te mogen, volgens hem. Een paar dagen later heb ik meteen een nieuw examen aangevraagd en meteen een speciale. Zodat ik ook beter tot rust gepraat word en dat ze sommige dingen door de vingers zien. Daar moet ik de datum nog van krijgen, ik hoop wel dat ik dat examen wel haal. Ik zou zo graag zelfstandig willen autorijden!

Hmmm… Sorry Boukje, maar ik krijg alles niet in één brief. Ik zal je morgen de rest van mijn belevingen vertellen! Het zijn er niet zo heel veel meer, maar het is nog wel te veel om in deze brief te stoppen.

Liefs J

Boukje,
Ik voel me afgemat. Ik voel me levenloos. Ik voel me lichamelijk helemaal dood. De afgelopen week heb ik volgens mij rond de 40 uur gewerkt, de week ervoor ook en volgende week zit ik rond de 30 uur. Terwijl ik maar voor 24 op papier sta… Niet dat ik er van baal! Begrijp  me niet verkeerd, maar ik heb er een beetje moeite mee. Het werken vergt op een andere manier energie van me dan ik gewend ben. Zo moet ik nu ook de hele dag lopen, van half negen tot zes uur ’s avonds. Dat houden mijn benen echt niet vol!

Ik heb nu sinds een week enorme last  van mijn linkerknie, maar ik heb nog niet de mogelijkheid gehad om naar de dokter te gaan. Gewoon omdat ze me zo nodig hebben op het werk. Ik wist dat balansen stress met zich mee bracht, maar dit is wel het toppunt! Maargoed, genoeg geklaagd. Er zitten zo veel meer leuke kanten aan het werken bij Trekpleister.

Ik heb een paar dagen geleden te horen gekregen dat ik VID mag gaan doen! VID staat voor verkoop in drogisterij en dat is het eerste van een drietal diploma’s die jij kunt behalen om volleerd drogist te worden. In eerste instantie mocht ik meteen beginnen met het tweede diploma (AD oftewel Assistent Drogist) maar dat was helaas niet mogelijk. Er zitten in de eerste opleiding een aantal elementen die niet aan bod komen bij de tweede. Daarom heb je er natuurlijk ook een volgorde in.

Verder hebben we nu sinds kort een extra dame in de winkel staan die ons gaat helpen om alles weer op regel te krijgen. Wij moeten onze omzet en omzet per klant omhoog krijgen, anders moeten we sluiten! Dit willen we bereiken door te beginnen met regelmaat invoeren. Vaste taken op vaste dagen en een vaste planning. Iedereen weet waar ze aan toe is en je weet exact wat je op een dag moet doen. Niemand neemt jouw taken over en je hoeft geen dingen tussendoor te doen. Door die rust te creëren krijgen we ook meer kans om met de klant bezig te gaan en daardoor halen we de omzet natuurlijk weer omhoog. Ik hoop dat het lukt want voor het eerst in een hele lange tijd ga ik bezig met iets wat ik heel erg leuk vind.

Ik kan ook niet wachten tot de boeken voor VID op de mat liggen. Dan kan ik uren gaan studeren op de meest interessante materie over medicijngebruik en doseringen enzovoorts. Ik heb trouwens deze week ook te horen gekregen dat ik enorm veel potentie heb voor A.S. Watson. Onze trainer (hij helpt ons om beter en gerichter met de klanten om te gaan) zegt dat ik heel erg veel in mijn mars heb en dat ik alle kansen moet aanpakken om mijzelf te ontplooien. Hij zei dat ik erg slim ben voor mijn leeftijd en dat ik heel goed doorheb hoe de vork in de steel steekt. Dat zijn dan weer complimenten die in mijn zak kan steken!

Ik moet ook wel bekennen dat ik de werking van het brein van onze klanten interessanter vind dan het verkopen. De invloed die wij als verkoper hebben op een klant, de interactie met onze klanten, het boeit me echt mateloos! Stiekem hoop ik dat ik me op kan werken tot een functie ‘achter de schermen’ waarbij ik bezig kan zijn met de klanten, min of meer net als die trainer. Dat zou me echt supergaaf lijken!

Maar ik moet niet te hard van stapel lopen, laat ik er nou maar eerst voor zorgen dat ik mijn VID haal. Daarna zien we wel verder.

Liefs J

Het is middernacht en de maan werpt een helder licht over de lange akkers in Twente. Een paar dieren wagen zich in het duister van de nacht en zijn op zoek naar wat eten, takjes of bessen die ze mee kunnen nemen voor de kleintjes. Een paar mensen komen terug van een late avond stappen en verder lijkt het verlaten. Toch is er nog één iemand wakker en hij ligt in een weiland te staren naar de sterren.
            Hij ligt op zijn rug met handen in de nek en kijkt omhoog. Diep in gedachten verzonken kijkt hij naar de sterren die verleidelijk naar hem lijken te knipogen. In de verte roept een uil en de jongen schrikt op uit zijn overpeinzingen. Iedere maand, wanneer de maan op haar helderst is, komt hij naar het weiland en gaat met haar liggen praten. Ze praat niet terug, maar hij voelt dat hij gehoord wordt. Het is voor hem de enige manier om tot rust te komen, om zijn gedachten op orde te krijgen.
            Vannacht staat er een fris briesje en de warmte van de dag ervoor zit nog gevangen in de grond. Het is een zwoele lentenacht en ideaal voor hem om te praten met de maan. Er zit hem al een tijd wat dwars en het wil hem niet loslaten. Zijn hart en hoofd zijn met elkaar in gevecht. Het hart verkondigt dingen waar het hoofd niets van wil weten. De jongen is verscheurt in twee en weet niet naar wie hij moet luisteren.
            Hij voelt zich te bezwaard om met mensen er over te praten, hij is bang voor wat ze zullen zeggen. De maan, zij zegt niets terug, zij velt geen oordeel. Zij luistert en kalmeert hem zonder iets te doen. Toch kan hij vanavond niet uit zijn woorden komen, hij wil vertellen wat hem dwarszit, maar halverwege zijn keel raken de woorden de weg kwijt.
            De warme grond lijkt een zacht matras en de wind een koele deken. Langzaam beginnen de ogen van de jongen dicht te zakken. Hij kijkt naar de maan en wrijft in zijn ogen. Ze kijkt hem aan en lacht lief. Ze begroet hem als een goede vriend en vraagt bezorgt wat hem toch zo dwarszit. Als betoverd door de lieve lach en stralende ogen stromen de woorden als vanzelf uit zijn mond. Hij verteld zijn verhaal en de maan luistert geduldig. Wanneer de jongen is uitgepraat kijkt ze hem aan en zegt: het antwoord op je vraag is er een die ik niet weet. Alleen jij bent in staat hart en hoofd te verbinden als tevoren. Wees niet bang en blijf dicht bij jezelf. Alleen zo zul jij het antwoord op je vraag vinden. Durf te doen waar je van droomt. Wees niet bang voor het oordeel van anderen.
            De maan sluit haar ogen en de jongen ontwaakt. De schemer is zijn gevecht met de nacht begonnen. De sterren blazen hun laatste adem uit voor ze verdwijnen. Ze verstoppen zich voor de dag. De jongen besluit dat het tijd is voor hem om naar huis te gaan en kijkt voor een laatste keer naar de maan. Hij glimlacht naar haar en bedankt haar zacht voor haar raad. De rest is aan hem.

Mijn kikkerprins
Iedere nacht staat naast mijn bed een kikkertje
Hij kijkt omhoog en kijkt mij aan.
praten kan hij niet, maar zijn ogen zeggen genoeg.

Ze praten over onze tijd samen,
daar in het weiland, daar bij de poel.
Zijn ogen spreken en vertellen mij zacht:
in de weide zal ik op je wachten,
iedere nacht. Tot de dag aanbreekt dat
jij mij opzoekt en mijn wens vervult.

Kijk door mijn uiterlijk en aanschouw
mijn innerlijk. Ik ben niet onaardig, lelijk
of gemeen. Van een kikker als ik is er maar één.

Trots heft hij zijn hoofd en kijkt mij aan:
ik blijf hier wachten tot jij de test hebt
doorstaan. Hou van mij om wie ik ben
en niet om wie je ziet.

Schoonheid is vergankelijk en karakter niet.
Ik zal eeuwig blijven dromen tot jij de prins in mij ziet.
Hij sluit zijn ogen en ze fluisteren smachtend:
Welterusten lief kikkerprinsesje, slaap lekker en droom zacht.
In mijn dromen zal ik op je wachten, echt iedere nacht.

Boukje,
Dit is een hersenspinsel dat ik heb geschreven in mijn halfslaap vannacht! Ik werd vanochtend wakker en toen lag er een kladblok naast me met dit erop. Ik vind het op zich wel wat hebben. Het gaat over een klein kikkertroetelding van de Plus markt dat ik op mijn nachttafel heb staan. Ik kan me wel herinneren dat ik dit verhaal ook heb gedroomd. Het was in ieder geval erg apart toen ik vanochtend wakker werd. Ik deed mijn ogen open en ik herinnerde mij vaag iets over een kikkerprins en dromen, maar verder kon ik het mij niet herinneren. Ik kijk opzij en er ligt ineens een kladblok naast me. Ik wist toch zeker dat die daar gisteravond nog niet lag! In mijn gebruikelijke ‘nette’ handschrift stond wat op een pagina geklad en ik heb het net allemaal kunnen ontcijferen. Het bovenstaande verhaal/gedichtachtig iets is wat er stond. I think it’s kinda charming, don’t you?

Liefs J